زنگ بسته

زنگ بسته. [ زَ ب َ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) تیغ و آئینه و امثال آن که موریانه خورده باشد. ( آنندراج ). پوشیده شده از زنگ و زنگ زده. ( از ناظم الاطباء ):
لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شد
زین قفل زنگ بسته در عیش باز شد.صائب ( از آنندراج ).

💡 شکسته آینه زنگ بسته ای دارم که دعوی نسب مهر و ماه می رسدش

💡 گشاد قفل دل زنگ بسته عاشق به یک اشاره ابروی یار در بندست

💡 زخنده ام جگر روزگار پر خون است چو پسته گرچه دل زنگ بسته ای دارم

💡 آب ستاده آینه زنگ بسته است بیچاره رهروی که به منزل رسیده است

💡 زین قفل زنگ بسته مگویید و مشنوید خون شد کلید آه و نگردید وا لبم

💡 تا کی دهیم جلوه دل زنگ بسته را؟ هرکس شکست آینه ما بجا شکست