زرد چشم

لغت نامه دهخدا

زردچشم.[ زَ چ َ / چ ِ ] ( اِ مرکب ) نوعی است از مرغان شکاری و اصناف آن چند است مثل: باز، باشه، جره، شاهین، شکره و بیسره. ( غیاث اللغات ). انواعی از مرغان شکاری که چشمان زرد دارند. باز یاری. دسته ای از مرغان شکاری.مقابل سیاه چشم. ( از یادداشتهای بخط مرحوم دهخدا ).

فرهنگ فارسی

نوعی است از مرغان شکاری و اصناف آن چند است مثل باز و باشه و جره و شاهین و شکره و بیسره

جمله سازی با زرد چشم

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 بنگر ز خون و خاک کفن های سرخ و زرد چشمی فراز کن به تماشای کربلا

💡 قد خمیده رخ زرد چشم تر لب خشک به صدق عشق خود آورده ام گواهی چند

💡 کرد دیوانه ام از عشق و برین گونه زرد چشم وا کرد و شفاخانه دیوانه گشود

💡 تو از زرد چشمان صحراستی به گوهر چو سیمرغ والاستی

💡 بیمار به دلیل بیماری کبدی، چهره‌ای زرد چشم و بی‌روح پیدا کرده بود که نیاز به درمان فوری و مراقبت‌های پزشکی داشت.

💡 در داستان‌های قدیمی، شخصیت‌های زرد چشم اغلب به عنوان افرادی که دچار بیماری یا طلسم شده‌اند، در روایت‌ها توصیف می‌شدند.

💡 پزشک پس از معاینه دقیق، علت زرد چشم بودن بیمار را در اختلال عملکرد کبد و تجمع صفرا در خون جستجو کرد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران