روزی خور

روزی خور. [ خوَر / خُر ] ( نف مرکب ) روزی خورنده. روزی خوار:
نشاید همه کشتن از بهر خویش
که روزی خورانند از اندازه بیش.نظامی.و رجوع به ترکیبات مترادف آن شود.

روزی خورنده. روزی خوار

💡 گرچه روزی خور هر روزه توست دست امید به دریوزه توست

💡 نه شرط است وقتی که روزی خوری که نام خداوند روزی بری؟

💡 ای سفله اگر چه من گدا باشم روزی خور خوان فضل سبحانم

💡 کای همه روزی خوران بحر و بر ساکنان خاوران تا باختر

💡 در این وادی همه لب تشنگانیم همه روزی خور این آستانیم

💡 قرص خورشید فراز فلک کاسه صفت روز روزی خور و شب ریزه بر خوان تو باد