روزهخواری به معنای خودداری نکردن از خوردن، آشامیدن یا انجام برخی اعمالی است که در زمان روزهداری در ادیان یا فرهنگهای دینی ممنوع یا محدود شدهاند، و بهطور خاص در اصطلاح رایج، به نقض عمدی یا غیرعمدی روزه در طول روز اطلاق میشود. این مفهوم بیشتر در زمینه احکام دینی اسلام به کار میرود، جایی که روزه به عنوان یکی از عبادات واجب در ماه رمضان شناخته میشود و دارای شرایط و ضوابط مشخصی است. روزهخواری زمانی رخ میدهد که فرد بدون عذر شرعی مانند بیماری، سفر یا سایر مجوزهای فقهی، از انجام نیت روزهداری خارج شده و مبطلات روزه را انجام دهد. از دیدگاه فقهی، این عمل بسته به عمدی یا غیرعمدی بودن آن، احکام متفاوتی دارد و ممکن است موجب قضا یا کفاره شود. در جوامع اسلامی، روزهخواری علنی علاوه بر بُعد دینی، میتواند جنبه اجتماعی و قانونی نیز داشته باشد و در برخی کشورها با محدودیت یا برخورد قانونی مواجه شود. این مفهوم همچنین نشاندهنده اهمیت نظم عبادی و احترام به شعائر دینی در فرهنگ اسلامی است. از نظر اخلاقی، روزهخواری بدون عذر میتواند به عنوان نوعی بیتوجهی به ارزشهای دینی و اجتماعی تلقی شود. در عین حال، آموزههای دینی همواره بر رعایت حال افراد دارای عذر شرعی تأکید کرده و آنها را از تکلیف روزه معاف دانستهاند. بنابراین، روزهخواری مفهومی است که هم جنبه فقهی و هم جنبه اجتماعی و اخلاقی دارد و در چارچوب نظام دینی معنا پیدا میکند.
روزه خواری
لغت نامه دهخدا
روزه خواری. [ زَ / زِ خوا / خا ]( حامص مرکب ) عمل روزه خوار. رجوع به روزه خوار شود.
فرهنگ فارسی
آنکه روزه گرفته صایم.
جمله سازی با روزه خواری
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بر اساس این ماده و با توجه به اینکه از منظر شرع، روزه خواری فعلی حرام است، تظاهر به آن، در ملأ عام و مکانهای عمومی، جرم محسوب میشود و مرتکبین آن، به مجازات جرم روزه خواری، محکوم خواهند شد.
