ره شاه

ره شاه. [ رَه ْ ] ( اِمرکب ) شاهراه و راه گشاده و بزرگ. ( ناظم الاطباء ) ( از برهان ) ( آنندراج ). رجوع به راه شاه و شاهراه شود.

شاهراه و راه گشاده و بزرگ

💡 همان فیلسوف جهاندیده گفت که چون دانش آمد ره شاه رفت

💡 دگر ره شاه رامین را عفو کرد دریده بخت رامین را رفو کرد

💡 به گیسو غبار از ره شاه رفت بسی آفرین کرد بر شاه و گفت

💡 عبث در ره شاه یثرب دیار به کشتن چرا می دهی خویش زار

💡 هله! ای روح، از هوا و هوس که ره شاه با نشان داری

💡 رو دگر ای گل سیراب شکایت نکنی که چو خاک ره شاه است مطهر نرگس