رنگ شکستن

رنگ شکستن. [ رَ ش ِ ک َ ت َ ] ( مص مرکب ) بیرنگ کردن. بی رونق کردن:
ترسم که شکستی به گلستان تو آید
زآن آه که رنگ گل خورشید شکستم.باقر کاشی ( از آنندراج ).

بیرنگ کردن بیرونق کردن

💡 عمارتی که نگردد خراب، همواری است گلی که رنگ شکستن ندیده هشیاری است