رعشه دار
مترادفها
لرزان، لرزنده، متزلزل
متضادها
آرام، ثابت
لغت نامه دهخدا
رعشه دار. [ رَ ش َ / ش ِ ] ( نف مرکب ) دارای رعشه. لرزه دار. با رعشه. ( یادداشت مؤلف ). کسی که در اندام وی لرزه باشد. لرزان. ( ناظم الاطباء ):
ز انقلاب چرخ می لرزم به آب روی خویش
جام لبریزم به دست رعشه دار افتاده ام.صائب ( از آنندراج ).
جمله سازی با رعشه دار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 عاجز بود ز حفظ عنان دست رعشه دار وقت شباب دامن فرصت نگاه دار
💡 در تندباد حادثه دارد به صدق دل این دست رعشه دار به مدح تو اعتقاد
💡 در دست رعشه دار گهر را قرار نیست شد بیقرار اشک من از اضطراب چشم
💡 عود ناساز است و کرده روزگار دست مطرب را ز پیری رعشه دار
💡 ز دست رعشه داران ساغر سرشار می ریزد تراوش می کند خون خوردن از مژگان خونخوارش
💡 برگ سفر بساز که با دست رعشه دار نتوان گرفت دامن باد بهار عمر
💡 بیمار با صدایی بسیار رعشه دار و لرزان سعی داشت گزارش خود را از اتفاقات شب گذشته به پزشک مربوطه ارائه دهد.
💡 وقتی بادهای بسیار شدید و سرد به ساختمان برخورد میکنند، پنجرههای قدیمی صدای رعشه دار و لرزشی از خود ساطع میکنند.
💡 او با دستی رعشه دار و لرزان، نامه خداحافظی را نوشت که نشاندهنده شدت احساسات و اضطراب عمیقی بود که در آن لحظه داشت.