لغت نامه دهخدا
رعاء. [ رِ ] ( ع اِ ) یا رِعا. ج ِ راعی. ( منتهی الارب ) ( ترجمان القرآن جرجانی چ دبیرسیاقی ص 50 ). رجوع به راعی شود.
رعاء. [ رِ ] ( ع اِ ) یا رِعا. ج ِ راعی. ( منتهی الارب ) ( ترجمان القرآن جرجانی چ دبیرسیاقی ص 50 ). رجوع به راعی شود.
💡 شيعتنا رعاء الشمس و القمر و النجوم يعنى التحفظ من مواقيت الصلوة؛