لغت نامه دهخدا
دیوند. [ دی وَ ] ( اِ ) نام داروئی است دوایی.( برهان ) ( آنندراج ). قسمی از دارو. ( ناظم الاطباء ).
دیوند. [ دی وَ ] ( اِ ) نام داروئی است دوایی.( برهان ) ( آنندراج ). قسمی از دارو. ( ناظم الاطباء ).
نام داروئی است دوایی.
💡 چنین داد پاسخ که آز و نیاز دو دیوند با زور و گردن فراز
💡 نقش بیرون از فرشته یادگار وز درون دیوند و دیوی نابکار
💡 حقیقت اهل دنیا همچو دیوند همیشه با خروش و با غریوند
💡 گفت که دیوند جمله عامه اگر دیو بدکنشانند و با سفاهت و شومان
💡 بر عامه چامه ام بمخوان کاین قوم دیوند و من ز دیو گریزانم
💡 دو دیوند آن ز لنکا فتنه انگیز سیه رأی و تبه کردار و خونریز