دیوند

💡 چنین داد پاسخ که آز و نیاز دو دیوند با زور و گردن فراز

💡 نقش بیرون از فرشته یادگار وز درون دیوند و دیوی نابکار

💡 حقیقت اهل دنیا همچو دیوند همیشه با خروش و با غریوند

💡 گفت که دیوند جمله عامه اگر دیو بدکنشانند و با سفاهت و شومان

💡 بر عامه چامه ام بمخوان کاین قوم دیوند و من ز دیو گریزانم

💡 دو دیوند آن ز لنکا فتنه انگیز سیه رأی و تبه کردار و خونریز

💡 در اساطیر و داستان‌های کهن فارسی، دیوند موجوداتی اهریمنی و ترسناک بودند که اغلب در داستان‌ها با قهرمانان بزرگ برای کسب قدرت یا حفظ سرزمین‌ها درگیر می‌شدند.

💡 شاعر در این بیت از اشعار خود، دیوند را نمادی از وسوسه‌های شیطانی و نیروهای تاریک درونی می‌داند که سعی در تخریب آرامش و پاکی روح انسان دارند.

💡 شخصیت‌های افسانه‌ای در کتاب‌های قدیمی، همواره با دیوند و موجودات عجیب و غریب روبرو می‌شدند که سفر آن‌ها را در دنیای جادویی بسیار دشوار و پرمخاطره می‌کرد.