دیوسیرت

دیوسیرت. [ وْ رَ ] ( ن نف مرکب ) شیطان صفت. آنکه خلق و خوی دیو دارد. بد خلق و خوی:
ز رقیب دیوسیرت بخدای خود پناهم
مگر آن شهاب ثاقب مددی دهد خدا را.حافظ.

دیوسرشت، بدنهاد، بدطینت، بدروش.

( صفت ) دیو سرشت دیونهاد.

💡 دربغ بودی از این دیوسیرتان بر من اگرنه با من پاس خدای سبحان بود

💡 ز رقیبِ دیوسیرت، به خدای خود، پناهم. مَگَر آن شهابِ ثاقب، مددی دهد، خدا را!

💡 دیوسیرت ای ملایک صورتان ملک روم خنده می‌آید مرا بر چشم گریان شما