لغت نامه دهخدا
دوغ خواره. [ خوا / خا رَ / رِ ] ( نف مرکب ) کسی که دوغ خورد. ( فرهنگ فارسی معین ).
دوغ خواره. [ خوا / خا رَ / رِ ] ( نف مرکب ) کسی که دوغ خورد. ( فرهنگ فارسی معین ).
( صفت ) کسی که دوغ خورد.
💡 تو اگر میخوری مده آواز دوغ خواره نگاه دارد راز