دور افتادگان

دورافتادگان. [ اُ دَ / دِ ] ( اِ ن مف مرکب ) ج ِ دورافتاده؛ آنکه از کسی یا جایی دور ماند:
به دورافتادگان از خانمانها
به واپس ماندگان از کاروانها.نظامی.

جمع دور افتاده آنکه از کسی یا جایی دور ماند.

💡 جذبه‌ای دارند دور افتادگان کز هر قدم خار صد فرسنگ را از پای صحرا می‌کشند

💡 ضـمـنـا از تعبير به رحمت به خوبى استفاده مى شود كه نبوت رحمت و لطف خدا بر جهانانـسـانـيـت است، و به راستى چنين است، چرا كه اگر انبياء نبودند انسانها هم راه آخرت ومـعـنـويت را گم مى كردند و هم راه دنيا را، چنانكه دور افتادگان از مكتب انبياء هر دو راه راگم كرده اند.

💡 کشتی دریایی‌ای دیدم دلم آمد به یاد حال دور افتادگان ساحلم آمد به یاد

💡 ای صبا ای پیک دور افتادگان اشک ما بر خاک پاک او رسان

💡 قطره را دریا به شیرینی گرفت از دست ابر اینقدر از حال دور افتادگان غافل مباش

💡 آخر، ای جان، یاد کن یک شب ز دور افتادگان روزی آخر با تو من حق سلامی داشتم