دو پستان

دوپستان. [ دُ پ ِ ] ( ص مرکب ) که دارای دو پستان است. ( یادداشت مؤلف ). دوتا پستان. نودَلان ( به صیغه تثنیه ). ( منتهی الارب ).

که دارای دو پستان است.

💡 چو دو پستان طبیعت را به صبر آلود عقل در دبستان طریقت شد دل والای من

💡 قدت چو سرو، دو پستان چو میوهٔ لیمو کسی به سرو ندیده است بار لیمو را

💡 مساءله 1 - ديه هر دو پستان زن خون بهاى اوست و در هر يك را آننصف خونبها است.

💡 مژگان تو سنان و دو چشمان دو ترک مست زلف تو صولجان و دو پستان دو گوی عاج

💡 ز «عینان نضاختان» بنوش این شیر چون امی ز شرح سینه چون دیدی که جاری زان دو پستان است

💡 ولى بعضى از مفسرين آن را به دو پستان مادر تفسير كرده اند، كه از ظاهر لفظ به دور است.