دل شکاف

دل شکاف. [ دِ ش ِ ] ( نف مرکب ) شکافنده دل:
درکن زآهنگ رزم خصم ز میدان
درگذران تیر دل شکاف ز سندان.منوچهری.- خنجر دل شکاف؛ تیز. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).

شکافنده دل.

💡 آن نشان را واصفان خواندند ناف نافی از وی نافه را در دل شکاف

💡 فیّاض زخم تازه به مرهم رفو مکن کاین زخمِ دل شکاف چو گردد کهن خوش است

💡 آه از آن شیشه‌ای‌ که چون‌ کژدم هیأتش دل شکاف زهره درست

💡 ای مشعشع ذوالفقار دل شکاف مدتی شد تا که ماندی در غلاف

💡 به قدر عجز ازین دامگاهت آزادیست که دل شکاف قفس دارد از شکستن رنگ

💡 از تیغ جانستان تو در قهر الامان وز تیر دل شکاف تو در رزم الحذر