لغت نامه دهخدا
علی اخشیدی. [ ع َ ی ِ اِ ] ( اِخ ) ابن اخشید، مکنّی به ابوالحسن. سومین تن از آل اخشید در مصر و شام بود که در بیستم ذیقعده سال 349 هَ. ق. به سلطنت رسید و در یازدهم محرم سال 355 هَ. ق. درگذشت. رجوع به «آل اخشید» و نیز به معجم الانساب زامباور ص 143 و طبقات سلاطین اسلام ص 59 شود.
علی اخشیدی. [ ع َ ی ِ اِ ] ( اِخ ) ابن عیسی بن علی بن عبداﷲ رمانی اخشیدی وراق ( صحاف )، مکنّی به ابوالحسن. رجوع به علی رمانی شود.
