دل روشن

دل روشن. [ دِ رَ / رُو ش َ ] ( ص مرکب ) روشن دل. روشن ضمیر.دل آگاه. ( فرهنگ لغات و تعبیرات مثنوی ):
داند آن عقلی که او دل روشنیست
در میان لیلی و من فرق نیست.مولوی.

روشن دل. روشن ضمیر. دل آگاه.

💡 که سوی دیده دل روشن است کم بجز از حق اگر بدل گذرد نیست جز خیال ضلالم

💡 ظلمت غفلت هوا گیرد چو دل روشن شود نور بیداری برای پرده خواب آتش است

💡 سپهر مکرمت سلطان حسین آن کز دل روشن کند با آفتاب معدلت چون صبح دمسازی

💡 می گشاید دل روشن گهر از خوش سخنان کار زنگار به آیینه کند طوطی لال

💡 نمی شود دل روشن سیه ز گرد گناه به آب حیوان ظلمت چه می تواند کرد؟