دست کوب
لغت نامه دهخدا
دست کوب. [ دَ ] ( اِمص مرکب، اِ مرکب ) کوبش دو کف دست بهم. ضرب دو کف دست بهم. بهم کوبیدگی دو کف دست. || ضربت دست:
گر باد خیزد ای عجب از دست کوفتن
از دست کوب خصم مرا باد سرد خاست.خاقانی.
فرهنگ فارسی
کوبش دو کف دست بهم. بهم کوبیدگی دو کف دست.
جمله سازی با دست کوب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 گر باد خیزد ای عجب از دست کوفتن از دست کوب خصم مرا باد سرد خاست
💡 نوازنده با مهارت بسیار بالا شروع به نواختن روی دست کوب کرد تا ریتم اصلی آهنگ را برای سایر نوازندگان مشخص نماید.
💡 صدای ریتمیک دست کوب در میان جمعیت شنیده میشد و باعث میشد همه با هیجان و شادی همراه با موسیقی شروع به رقص کنند.
💡 در برخی از فرهنگهای محلی، استفاده از دست کوب در مراسمهای سنتی و جشنهای ازدواج اهمیت بسیار زیادی برای حفظ سنتها دارد.