دست فرسود

دست فرسود. [ دَ ف َ ] ( ن مف مرکب ) دست فرسوده. فرسوده شده با دست. ( ناظم الاطباء ). استعمال شده:
دست فرسود حل و عقد تو باد
هرچه در کلک دهر مقدور است.انوری.|| دست خورده. کالای مستعمل و تباه شده. ( آنندراج ). و رجوع به دست خورده در ردیف خود شود.

دست فرسوده. فرسوده شده با دست

💡 برفق آرند از ایشان بی سود نیاز آید از ایشان دست فرسود

💡 دست فرسود حل و عقد تو باد هرچه در ملک دهر مقدورست

💡 زلیخا را چو پیری ناتوان کرد گلش را دست فرسود خزان کرد

💡 آن طرفه، که تیغ هر قدر سود؛ مویی نزد و دو دست فرسود

💡 حسن ذاتی فارغ است از صنعت مشاطگان زلف جوهر دست فرسود نسیم و شانه نیست

💡 چون حیا پرده‌نشین شو که گل خوبی را دست فرسود نگاه همه کس نتوان کرد