دست بنده

دستبنده. [ دَ ب َ دَ / دِ ] ( اِ مرکب ) دستبند. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). رجوع به دستبند شود.

دستبند

💡 از دست بنده زهر شکر بود پیش ازین و امروز پای اوست چونی گشته بندبند

💡 به آفرین و دعایی مگر بسنده کنیم به دست بنده چه باشد جز آفرین و دعا

💡 حسود زیر و زبر کی بود؟ در آن ساعت که دست تو زبر و دست بنده زیر بود

💡 بدین دو ژاژ مزخرف به پیش چشم خرد چو گنده پیری در دست بنده جلوه‌گرم

💡 به دست بنده دعایی بود خدا داناست که روز و شب به دعا دست برخدا دارم

💡 پایم به بند زلف گرفتار کرده است دردا که دست بنده به بندش نمی رسد