خوق

خوق. [ خ َ ] ( ع اِ ) حلقه گوشواره. خواه زیرین باشد و یا برین، منه: خوق اخوق؛ حلقه فراخ.( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
خوق. [ خ َ ] ( ع مص ) فروکردن ذکر در شرم زن تا آواز دهد. || گوشواره در گوش جاریه کردن، یقال: خق خق ( بصیغه امر ).( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
خوق. [ خُو ] ( ع اِ ) غلاف نره اسب که چون نره سرد گردد در وی درآید.( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
خوق. ( ع ص، اِ ) ج ِ اخوق و خوقاء.( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
خوق. [ خ َ وَ ] ( ع اِ ) فراخی. وسعت. || جرب. || گولی. || آشیانه.( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).

فراخی وسعت یا جرب

💡 64) بحار الانوار، ج 99، ص 64، روايت 41، كه دقيقا پاسخ خوق و بيانگر حجحضرت موسى، حضرت نوح و حضرت سليمان عليهم السلام مى باشد، و نيز در رابطهبا حج حضرت موسى عليه السّلام ر، ك: بحار الانوار، ج 13، ص 11، روايت 16، و ص359، روايت 69.

💡 (--64) بحار الانوار، ج 99، ص 64، روايت 41، كه دقيقا پاسخ خوق و بيانگر حجحضرت موسى، حضرت نوح و حضرت سليمان عليهم السلام مى باشد، و نيز در رابطهبا حج حضرت موسى عليه السّلام ر، ك: بحار الانوار، ج 13، ص 11، روايت 16، و ص359، روايت 69.