خوشواش

لغت نامه دهخدا

خوشواش. [ خوَش ْ/ خُش ْ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان بالا خیابان بخش مرکزی شهرستان آمل واقع در جنوب باختری آمل، کوهستانی و سردسیر و دارای 240 تن سکنه و راه مالرو است. زمستان اهالی بحدود تسکاینی و کاسمده و اسکومحله و میخدان و چندر می روند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3 ).

جمله سازی با خوشواش

💡 خوشواش (خشه واش) کوه، هر گوشه لارِهْ یارونْ! هر گوشه‌یِ لارْ، بلبلِ زاره یارونْ!

💡 داوود صمدی آملی (زادهٔ ۱۳۴۲ در خوشواش آمل) روحانی، متأله، فقیه، عارف و مدرس دروس حوزوی از شاگردان برجسته حسن حسن‌زاده آملی است.

💡 خوشواش تلفظ راهنما·اطلاعات، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران. ارتفاع این روستا از سطح دریا۲۷۵۰ متر میباشد.