لغت نامه دهخدا
گل بته. [ گ ُ ب ُ ت َ / ت ِ ] ( اِ مرکب ) گل و بوته. و با کشیدن و انداختن ترکیب شود. کشیدن یا انداختن شکل گل و بوته در پارچه یا کاغذ یا چیز دیگر. رجوع به گل و بوته شود.
گل بته
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - نقش گل در جامه و غیره. ۲ - بطور مطلق نقش و نگار بر روی کاغذ و جامه و پارچه های ابریشمین و امثال آن باشد.
جمله سازی با گل بته
💡 چو باد میگذرد نو بهار از آن گلشن چراغ گل بته دامن سحاب گرفت
