لغت نامه دهخدا
خوش اصل. [ خوَش ْ / خُش ْ اَ ] ( ص مرکب ) نژاده. که نژاد و اصل عالی و خوب دارد.
خوش اصل
فرهنگ فارسی
نژاده که نژاد و اصل عالی و خوب دارد
جمله سازی با خوش اصل
💡 سال خرّم، فال نیکو، مال وافر، حال خوش اصل ثابت، نسل باقی، تخت عالی، بخت رام
خوش اصل. [ خوَش ْ / خُش ْ اَ ] ( ص مرکب ) نژاده. که نژاد و اصل عالی و خوب دارد.
نژاده که نژاد و اصل عالی و خوب دارد
💡 سال خرّم، فال نیکو، مال وافر، حال خوش اصل ثابت، نسل باقی، تخت عالی، بخت رام