خندان دل

خندان دل. [ خ َ دِ ] ( ص مرکب ) خوشحال. شادان. ( یادداشت بخط مؤلف ):
نگر تا نداری هراس از گزند
بزی شاد و خندان دل و ارجمند.فردوسی.

خوشحال شادان

💡 گر نرسیدی به کس نکهتی از خُلق تو کی بشکفتی ز غم غنچه خندان دل

💡 ز هر نسیم نگردد چو غنچه خندان دل نفس ز سینه صبح انتخاب باید کرد

💡 به گلزار جهان ای سیدا عمریست می‌گردم به غیر از غنچه خندان دل خرم نمی‌بینم

💡 بی‌کراهت محو گردد جان اگر بیند که او چون زرِ سرخست خندان دل درونِ آن شرار

💡 لب گل گشته به شادی وصالت خندان دل بلبل شده از بیم فراقت دروای