خستگان

خستگان. [ خ َ ت َ / ت ِ ] ( اِ ) ج ِ خسته بمعنی درمانده. || مجروحان. آزردگان:
بگرد اندرون تیر چون ژاله بود
همه دشت از آن خستگان ناله بود.فردوسی.خاص نوالش نفس خستگان
پیک روانش قدم بستگان.نظامی.از درون خستگان اندیشه کن.سعدی.

جمع خسته بمعنی درمانده یا مجروحان

💡 رخت عاشقان را نظر می‌پذیرد لبت خستگان را شکر می‌پذیرد

💡 به حال زار جگر خستگان بازاری چه التفات بود حضرت سلاطین را

💡 چو زیر بام تو آیند خستگان فراق بآب دیده بشویند سربسر دیوار

💡 خستگان را که طلب باشد و قوت نبود گر تو بیداد کنی شرط مروت نبود

💡 خستگان را به پرسشی دریاب بیدلان را به وعده‌ای بنواز