خرمن گدای

خرمن گدای. [ خ ِ / خ َ م َ گ َ / گ ِ ] ( اِ مرکب ) گدای خرمن. آنکه بر سر خرمنها بگدائی رود. ( از برهان قاطع ) ( از ناظم الاطباء ):
زهی جوفروشان گندم نمای
جهان گرد شبکوک خرمن گدای.سعدی ( بوستان ).

گدای خرمن آنکه بر سر خرمنها گدائی رود

💡 دست خود چون خوشه پیش ابر می سازم دراز خوشه چین کشت این خرمن گدایان نیستم

💡 سنبل زلف تو چون خرمن نهد بر گل ز مشک گرد آن خرمن گدای خوشه چین خواهیم بود