خایش

خایش. [ ی ِ ] ( اِمص ) اسم است از مصدر «خاییدن » به معنی عمل جویدن و عمل زیر دندان نرم کردن. عمل پاره پاره کردن چیزی در زیر دندان.

💡 در حسرت آن دو لعل شکّر خایش دایم چکدم دُرّ خوشاب از دیده

💡 یار نگذارد اگر لعل شکر خایش ببوسم در قفای او روم نقش کف پایش ببوسم

💡 چو مغزپسته نهان در شکر شود طوطی به گفتگو چو درآید لب شکر خایش

💡 آن بت پسته دهن را لب همچون یاقوت شکرینست و منم طوطی شکر خایش

💡 دهان صورت دیوار راتنگ شکر سازد درآن محفل که آید در سخن لعل شکر خایش

💡 طوطی از گفته مانند مکرر چند تا براندیم حدیث از لب شکر خایش