لغت نامه دهخدا
خاک گیر. ( نف مرکب، اِ مرکب ) نسیجی که خاک بخود گیرد. || کسی که در غربت بماند و به آنجا انس گیرد.
خاک گیر
فرهنگ فارسی
نسیجی که خاک بخود گیرد.
جمله سازی با خاک گیر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ورنه ترک خون و ترک خاک گیر پاک گرد و راه جان پاک گیر
