خانه سرخ

خانه سرخ. [ ن ِ س ُ ] ( اِخ ) نام محلی است کنار راه کرمان و سیرجان میان کاروانسرای گلووبیدخیلی در یک میلیون و صد و دوهزار و سیصدگزی تهران
خانه سرخ. [ ن ِ س ُ ] ( اِخ ) ده کوچکی است از دهستان مسکون بخش جبال بارز شهرستان جیرفت، واقع در شش هزارگزی جنوب مسکون و 12 هزارگزی شوسه بم - سبزواران ودارای 6 تن سکنه. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).
خانه سرخ. [ ن ِ س ُ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان ایسین بخش مرکزی شهرستان بندرعباس، واقع در سی هزارگزی باختر بندرعباس و سر راه مالروضمیر- بندرعباس. این دهکده در جلگه قرار دارد با آب و هوای گرمسیری. سکنه آن 573 تن که شیعی و سنی مذهب و فارسی زبانند. آب دهکده مزبور از چاه تأمین میشود و محصولش خرما است. اهالی به کشاورزی و صید ماهی گذران میکنند، در آنجا یک پاسگاه گارد مسلح گمرک و دبستان وجود دارد. ( فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).

دهی است از دهستان ایسین بخش مرکزی شهرستان بندرعباس.

💡 تپه سله‌تان در شهرستان خرم‌آباد، بخش دوره چگنی، دهستان کشکان، ۶۰۰ متری شمال روستای خانه سرخ واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 خانه سرخ، روستایی از توابع بخش شاهیوند شهرستان چگنی در استان لرستان ایران است.

💡 تپه خانه سرخ در شهرستان خرم‌آباد، بخش دوره چگنی، دهستان کشکان، ۲۰۰ متری جنوب روستای خانه سرخ واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۲۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 این رمان را در چین، مردم با نام «داستان سنگ» می‌شناسند و به زبان فارسی با عنوان: رؤیای خانه سرخ (دوشیزگان جوان) نیز ترجمه شده‌است.