لغت نامه دهخدا
حلال زادگی. [ ح َ دَ / دِ ] ( حامص مرکب ) حلال زاده بودن. پاکی نسل. پاکی نسب. || درست کرداری. راست کرداری. بی مکر و حیله بودن:
کاین جامه حلالی است درپوش
با من بحلال زادگی کوش.نظامی.
حلال زادگی
فرهنگ فارسی
حلال زاده بودن پاکی نسل مقابل حرام زادگی.
جمله سازی با حلال زادگی
💡 آنرا که حلال زادگی عادت و خوست عیب همه مردمان به چشمش نیکوست
