حق حق

حق حق. [ ح ِ ح ِ ] ( اِ صوت ) حکایت صوت هکه و سکسکه آنکه بسیار گریسته است. || آواز آب در شکم و در مشک آنگاه که بجنبانند. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).

حکایت صوت هکه و سکسکه آنکه بسیار گریسته است

💡 منم در حق حق اندر من نموده ز خود با من بیان خود شنوده

💡 چون به باطن در جهان نبود وجودی غیر حق حق بود آن هم که در ظاهر به باطل می‌رود

💡 زین‌العباد آن شیر حق منّت‌کش زنجیر حق حق پیر او اومیر حق با حق وجودش جمله ضم

💡 بود او ملک حق حق ملکت اوست ملیک مقتدر مالک بهر دوست

💡 شب مرغ حقم روز نمایند کبوتر پر کرده جهان را همه از حق حق و هوهو