حسیس

لغت نامه دهخدا

حسیس. [ ح َ ] ( ع اِ ) آواز نرم گذشتن چیزی که دیده نشود. ( ترجمان عادل ) ( منتهی الارب ). آواز نرم. صوت خَفی. || بانگ آتش. ( مهذب الاسماء ). بانگ کردن آتش. ( زوزنی ). || آواز جِن. || ( ص ) کشته شده. ( منتهی الارب ).
- جراد حسیس؛ ملخ مرده به سرما. ( منتهی الارب ).

فرهنگ فارسی

آواز نرم بانگ آتش

جمله سازی با حسیس

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 از کمی عقل پروانهٔ خسیس یاد نارد ز آتش و سوز و حسیس

💡 در سکوت سنگین و ترسناک شب، صدای حسیس باد در میان شاخه‌های بلند درختان کاج، تنها صدایی بود که به گوش می‌رسید.

💡 او با صدای بسیار آهسته و حسیس، حقیقت تلخ را در گوش دوست قدیمی‌اش زمزمه کرد تا کسی متوجه صحبت‌های آن‌ها نشود.

💡 صدای حسیس قدم‌های ناشناس در راهروی تاریک و طولانی ساختمان، باعث شد که تمام ساکنان با نگرانی به سمت در نگاه کنند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران