حرثه

💡 در آيه بعد با يك تشبيه لطيف، مردم جهان را در برابر روزيهاى پروردگار و چگونگىاستفاده از آن، به كشاورزانى تشبيه مى كند كه گروهى براى آخرت كشت مى كنند، وگروهى براى دنيا، و نتيجه هر يك از اين دو زراعت را مشخص مى كند، مى فرمايد: (كسىكه زراعت آخرت را طالب باشد به او بركت مى دهيم و بر محصولش مى افزائيم ) (منكان يريد حرث الاخرة نزد له فى حرثه ).

💡 (( (من كان يريد حرث الآخرة نزد له فى حرثه، و من كان يريد حرث الدنيا نؤ تهمنها و ماله فى الآخرة من نصيب ) )) (134)

💡 (من كان يريد حرث الاخرة نزد له فى حرثه و من كان يريد حرث الدنيا نؤ ته منها و ماله فى الاخرة من نصيب )

💡 تعبير به (نزد له فى حرثه ) هماهنگ است با آنچه در آيات ديگر قرآن آمده، از جملهمن جاء بالحسنة فله عشر امثالها: (كسى كه كار نيكى انجام دهد ده برابر پاداش او است) (انعام - 160) و (ليوفيهم اجورهم و يزيدهم من فضله ) (خدا پاداش آنها را بهطور كامل مى دهد، و از فضلش بر آنها مى افزايد) (فاطر - 30).

💡 جالب اينكه در مورد كشتكاران آخرت مى گويد: نزد له فى حرثه (زراعت او را افزون مىكنيم ) ولى نمى گويد از تمتع دنيا نيز بى نصيبند، اما در مورد كشتكاران دنيا مىگويد: (مقدارى از آن را كه مى خواهند به آنها مى دهيم، بعد مى افزايد در آخرت هيچنصيب و بهره اى ندارند).

💡 من كان يريد حرث الاخرة نزد له فى حرثه و من كان يريد حرث الدنيا نؤ ته منها و ما لهفى الاخرة من نصيب (20)