جهان گذران
مترادفها
دنیای فانی، جهان گذرا
لغت نامه دهخدا
جهان گذران. [ ج َ ن ِ گ ُ ذَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) جهان گذرنده. ( آنندراج ). دنیا:
بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین
کاین اشارت ز جهان گذران ما را بس.حافظ.
فرهنگ فارسی
جهان گذرنده
جمله سازی با جهان گذران
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 صائب این آن غزل حافظ شیراز که گفت این اشارت ز جهان گذران ما را بس
💡 هیچ تاوان نبود در دو جهان بر من و تو چون برین گونه گذاریم جهان گذران
💡 ای شاه! تویی شاه، جهان گذران را ایزد به تو دادهست زمین را و زمان را
💡 راستی قابل این نیست جهان گذران که بگوییم چنین است و چنان میگذرد
💡 پیداست که از وصل تو حاصل چه توان یافت چون وصل تو را خوی جهان گذران است
💡 شاعر در اشعار خود بر ماهیت جهان گذران و گذرا تاکید داشت و بر این باور بود که هیچ چیز در دنیا ماندگار نیست.
💡 زندگی انسان در این جهان گذران بسیار کوتاه است و باید از فرصتهای موجود برای انجام کارهای نیک و مفید استفاده کرد.
💡 مفاهیم عرفانی اغلب بر این نکته تمرکز دارند که جهان گذران تنها بستری برای تکامل روح و رسیدن به حقیقت مطلق است.