جعفر شهری

[ویکی فقه] «جعفر شهری» در سال ۱۲۹۳ در محله عودلاجان تهران به دنیا آمد و در سحرگاه ۶ آذر ۱۳۷۸ دیده از جهان فروبست و با رفتنش، گنجینه ای از دیده ها و دانستنی های ناگفته اش را نیز با خود برد.
وی به دلیل فقر مالی، از تحصیل محروم بود ولی به مدد حافظه شگفت خود و عشقی که به تحصیل داشت، کم کم از این و آن خواندن و نوشتن فراگرفته و به قول خودش با خواندن و خواندن و خواندن، نویسنده ای بی مدعا ولی توانا شد. وی همه وقایع آن روزگاران را به خوبی در قالب کتاب هایش گنجانده است. او نویسنده ای بود که بسیار خوب پیرامون خود را می دید و با مسایل و مشکلات جامعه آشنا بود؛ چون خود تمام این مشکلات را درک کرده بود.
آثار
۱- شکر تلخ؛ ۲- گزنه؛ ۴- انسیه خانم؛ ۵- حاجی در فرنگ؛ ۶- حاجی دوباره؛ ۷- علی علیه السّلام؛ ۸- تهران قدیم؛ ۹- تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم؛ ۱۰- قند و نمک؛ ۱۱- قلم سرنوشت.
عناوین مرتبط
طهران قدیم (کتاب).
منبع
...

💡 دایرة المعارف امامزادگان تهران، به کوشش جمعی از مؤلفان، بنیاد ایرانشناسی، جغرافیای تاریخی تهران. جعفر شهری. مرکز نشر دانشگاهی.

💡 جعفر شهری در کتاب طهران قدیم آورده است:

💡 عباس میلانی، از ایران‌شناسان معاصر، در نوشتاری به انگلیسی با عنوان «تهران و تجدد، هفت‌خوان شخصی جعفر شهری» آثار و شخصیت جعفر شهری را بررسی کرده‌است.

💡 به نوشتهٔ جعفر شهری در کتاب «تهران قدیم»: