جای نشین

جای نشین. [ ن ِ] ( نف مرکب ) جانشین. ( آنندراج ). قایم مقام. خلیفه.

جانشین

💡 دل چون مطیع گشت چراغ نظر شود فرزند نیک جای نشین پدر شود

💡 زاجماع چه گویی به علی بازگرای مه جای نشین مهر باشد نه نجوم

💡 گنبد دخمه بر سرش، جای نشین تاج زر خاک سیه بفرق وی، نایب سایه هما