لغت نامه دهخدا
جاشیر. ( اِ ) جاوشیر. رجوع به جاوشیر شود.
جاشیر. ( اِ ) جاوشیر. رجوع به جاوشیر شود.
گیاهان متعلق به جنس Prangos، از تیرۀ چتریان۱. گیاهان این جنس، پایا، معمولاً دارای ریشۀ ضخیم و برگ هایی به شدت منقسم و گل هایی زرد هستند. از جنس جاشیر، پانزده گونه گیاه در ایران وجود دارد که همگی ارزش علوفه ای قابل توجهی دارند. گونۀ P. pabularia معروف به بادیان کوهی یا کرفس کوهی، گیاهی علفی و بلند است که از میوه اش به عنوان بادشکن، ملین، مدر، مقوی معده و کبد و موارد دیگر و از ریشه اش به عنوان مسکن خارش، قاعده آور و آسان کنندۀ خروج نوزاد استفاده می کنند.
Umbelliferae
💡 دستهای از گیاهان دارای رنگینهها یی با ثبات عالی و متوسط هستند و در رنگرزی سنتی نقش مؤثری دارند. روناس، اسپرک، نیل، گل بابونه، برگ انگور عسگری، چغندر، پوست پیاز، برگ درخت توت، وسمه، گل رنگ، گل جعفری، برگ انجیر، پوست انار، بلوط، پوست گردو، هلیله، سماق، زعفران، جاشیر و غیره از گیاهانی هستند که در ایران یافت شده و از مواد رنگزای آنها در رنگرزی استفاده میشدهاست.
💡 گیاهان منطقه دشتک: جاشیر، خرزهره، کمه، بی لهر، برنجاس، فرنجمشک، مشتره موشی،