ثنا گوئی

ثنا گوئی به معنای ستایش و تمجید از دیگران است که در فرهنگ ایرانی و اسلامی جایگاه ویژه‌ای دارد. این عمل نه تنها به تقویت روابط اجتماعی کمک می‌کند، بلکه موجب افزایش اعتماد به نفس و انگیزه در افراد می‌شود. در بسیاری از فرهنگ‌ها، ثنا گوئی به عنوان یک ارزش مهم تلقی می‌شود و افراد را ترغیب می‌کند تا به یکدیگر احترام بگذارند و نقاط قوت و موفقیت‌های یکدیگر را مورد توجه قرار دهند. با این حال، ثنا گوئی باید با صداقت و از عمق دل انجام شود تا تأثیر مثبت آن به درستی احساس شود. در محیط‌های کاری و اجتماعی، ابراز تقدیر و تشکر از دیگران می‌تواند به ایجاد فضایی مثبت و سازنده کمک کند و موجب افزایش کارایی و همدلی در گروه‌ها شود. در نهایت، ثنا گوئی نه تنها نشانه‌ای از ادب و احترام است، بلکه راهی برای ترویج محبت و همکاری در جامعه به شمار می‌رود.

لغت نامه دهخدا

ثنا گوئی. [ ث َ ] ( حامص مرکب ) مدح. ستایشگری.

جملاتی از کلمه ثنا گوئی

آفتاب است زیر سایه تو مر چو منشاه را ثنا گوئی