لغت نامه دهخدا
تگ و دو. [ ت َ گ ُ دَ / دُو ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) دویدگی و دوندگی درکاری. || تعب و ماندگی. ( ناظم الاطباء ).
تگ و دو. [ ت َ گ ُ دَ / دُو ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) دویدگی و دوندگی درکاری. || تعب و ماندگی. ( ناظم الاطباء ).
دویدگی و دوندگی در کاری
💡 تماشا را به یک دم بی تگ و دو فکنده عقل را در عالم نو
💡 خانه کعبه را کنند گرو چند روز اوفتند در تگ و دو