تپه جیک

لغت نامه دهخدا

تپه جیک. [ ت َپ ْ پ َ ] ( اِخ ) دهی از دهستان طاغنکوه است که در بخش فدیشه شهرستان نیشابور و در سی هزارگزی شمال باختری فدیشه واقعاست. کوهستانی و معتدل است و 196 تن سکنه دارد. آب آن از قنات و محصول آنجا غلات و شغل اهالی زراعت است.راه مالرو دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).

فرهنگ فارسی

دهی از دهستان طاغنکوه است که در بخش فدیشه شهرستان نیشابور و در سی هزار گزی شمال باختری فدیشه واقع است ٠

جمله سازی با تپه جیک

💡 تپه جیک یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر سلطان آباد استان خراسان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است.سنگ میزبان این اندیس آندزیت است و دیرینگی آن به دوران ائوسن می‌رسد. در این اندیس، پاراژنز‌های گالن یافت می‌شوند.