لغت نامه دهخدا
تپانچه زنان. [ ت َ چ َ / چ ِ زَ ] ( نف مرکب، ق مرکب ) در حال تپانچه زدن:
بفریاد از ایشان برآمد خروش
تپانچه زنان بر سر و روی و گوش.( بوستان ).رجوع به طپانچه زنان شود.
تپانچه زنان. [ ت َ چ َ / چ ِ زَ ] ( نف مرکب، ق مرکب ) در حال تپانچه زدن:
بفریاد از ایشان برآمد خروش
تپانچه زنان بر سر و روی و گوش.( بوستان ).رجوع به طپانچه زنان شود.
💡 به فریاد از ایشان بر آمد خروش تپانچه زنان بر سر و روی و دوش