توجز

توجز. [ ت َ وَج ْ ج ُ ] ( ع مص ) روائی حاجت خواستن و جستن آن را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

💡 سپس قرآن به آنها هشدار مى دهد كه (اگر آنها چنين كارى را انجام مى دادند، بعد از توجز مدت كوتاهى درنگ نمى كردند) (و اذا لا يلبثون خلافك الا قليلا)

💡 76 - نـزديـك بـود آنـهـا تـو را از ايـن سـرزمـيـن بـا نـيرنگ و توطئه ريشه كن و بيرونسـازنـد، امـا هـر گاه چنين مى كردند (گرفتار مجازات سخت الهى مى شدند و) بعد از توجز مدت كمى باقى نمى ماندند!