تهی پشت

تهی پشت. [ ت ُ پ ُ ] ( ص مرکب ) کنایه از پوچ و بی مغز. ( آنندراج ). کاواک. میان تهی:
فلک از نعره کوس تهی پشت
گرفته گوش مهر و مه به انگشت.حکیم زلالی ( از آنندراج ).

کنایه از پوچ و بی مغز کاواک

💡 چون شود از خار تهی پشت او قیمت آن را کشی از مشت او

💡 ما که با دست تهی پشت به دنیا کردیم لازم این همه زینب و اسباب نبود