تنیسون

لغت نامه دهخدا

تنیسون. [ ت ِ سُن ْ ] ( اِخ ) آلفرد ( لرد ). از شاعران بزرگ دوره ملکه ویکتوریاست ( 1809 - 1892 م. ). وی در سامرزبای متولد شد و گوینده منظومه های شاه و انوخ آردن است. ( از لاروس ).

فرهنگ فارسی

شاعر انگلیسی ( و. سومر بای ۱۸٠۹ - ف. ۱۸۹۲ م. ) گوینده منظومه های شاه انوخ آردن. وی شاعر بزرگ دوره ویکتوریاست.
آلفرد از شاعران بزرگ دوره ملکه ویکتوریاست. وی در سومربای متولد شد.

جمله سازی با تنیسون

💡 علیرغم استقبال منتقدان ادبی از «اولیس»، اصالت یافتن آن در میان مجموعه آثار تنیسون دهه‌ها طول کشید. تنیسون آن را چندان برای نشر در گلچین‌های شعر برنمی‌گزید؛ ولی شعر معمولاً در کتاب‌های آموزشی چاپ می‌شد و امروزه هم شعر آموزشی محبوبی است.

💡 جان ویلیام واترهاوس در مجموع ۱۱۸ نقاشی کشید. از مهم‌ترین آثار او می‌توان مجموعه تابلوهای بانوی شالوت را نام برد که از شعری از آلفرد تنیسون الهام می‌گیرد و داستان دختر جوانی است که به خاطر عشق یک‌طرفه‌اش به لانسلو می‌میرد. سری تابلوهای افلیا از دیگر آثار مشهور او می‌باشند که لحظات قبل از خودکشی افلیا را به تصویر می‌کشند.

💡 با اینکه منتقدان معاصر تنیسون دید مثبتی به «اولیس» داشتند، اصالت یافتن آن در میان مجموعه آثار تنیسون دهه‌ها طول کشید.

💡 بعد موازی میلیون: در ریبوت، یکی از بعدهای موازی به نام میلیون به ما معرفی شد که در آن مکس تنیسون، بنِ خودش را به خاطر موجود ایکس از دست داده بود.

💡 «اولیس»[الف] شعری بی‌قافیه از آلفرد تنیسون (۱۸۰۹–۱۸۹۲)، ملک‌الشعرای بریتانیا در دورهٔ ویکتوریا، است.

💡 تنیسون این شعر را در سال ۱۸۳۳ در پی درگذشت دوست نزدیکش آرتور هنری هالم نوشت و در سال ۱۸۴۲ در جلد دوّم کتاب اشعارش چاپ کرد.