تنگ سرا
لغت نامه دهخدا
تنگ سرا. [ ت َ س َ ] ( ص مرکب ) بخیل. ممسک. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ):
ممدوح بماندند دوسه بارخدایان
زین تنگدلان، تنگ دران، تنگ سرایان.سوزنی ( یادداشت ایضاً ).رجوع به تنگ بار و تنگ در و تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.
جمله سازی با تنگ سرا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 نگون از برش زین و بگسسته تنگ سرا پایش از خون شه لاله رنگ
