واژه «تعوّذ» یک مصدر عربی است که در زبان فارسی نیز وارد شده و به معنای پناه بردن، پناه گرفتن و درخواست حمایت و حفاظت از خداوند یا هر نیروی امن و مطمئن به کار میرود. این واژه بیشتر در متون دینی و ادبی استفاده میشود و مفهوم اصلی آن دور شدن از خطر، شر یا آسیب از طریق پناه جستن به یک منبع امن است. در کاربردهای اسلامی، تعوّذ به طور خاص به گفتن عباراتی مانند «أعوذ بالله» اشاره دارد که فرد با آن از خداوند طلب پناه و حفاظت در برابر شیطان، وسوسهها یا هر نوع آسیب معنوی و مادی میکند. این عمل نشاندهنده حالت توکل و نیاز انسان به حمایت الهی است و در هنگام عبادت یا قرائت قرآن نیز توصیه شده است. تعوّذ علاوه بر معنای گفتاری، میتواند به حالت درونی انسان نیز اشاره داشته باشد که در آن فرد از ترس یا خطر به سمت امنیت و آرامش روی میآورد. در متون کهن، این واژه به معنای پناه گرفتن فیزیکی یا معنوی نیز به کار رفته و مفهوم گستردهای از امنیتطلبی را شامل میشود. از نظر زبانی، تعوّذ بیانگر نوعی کنش آگاهانه برای دوری از آسیب و نزدیک شدن به امنیت است. این واژه همچنین در ادبیات عرفانی برای اشاره به پناه بردن به حقیقت یا ذات الهی به کار رفته است. به طور کلی، تعوّذ مفهومی است که هم جنبه زبانی و هم جنبه معنوی دارد و بر درخواست پناه و حفاظت در برابر خطرات تأکید میکند.
تعوذ
لغت نامه دهخدا
تعوذ. [ ت َ ع َوْ وُ ] ( ع مص ) اندخسیدن. ( منتهی الارب ). اندخسیدن و پناه دادن و پناه گرفتن. ( ناظم الاطباء ). پناه گرفتن و اعوذباﷲ گفتن و اندخسیدن. ( آنندراج ). اعتصام و پناه گرفتن به چیزی. ( از اقرب الموارد ). بازداشت خواستن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ).
فرهنگ عمید
پناه بردن، پناه گرفتن.
جمله سازی با تعوذ
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 به تعوذ چنانکه می دانی پاک گردی ز لوث شیطانی
💡 ينبغى للعبد اذا صلى ان يرتل قراءته و اذا مر باية فيها ذكر الجنة و النارساءل الله الجنة و تعوذ بالله من النار و اذا مر بيا ايهاالذين آمنواقال: لبيك ربنا
