لغت نامه دهخدا
تبرتیشه. [ ت َ ب َ ش َ / ش ِ ] ( اِ مرکب ) قسمی از تبر، مانا به تیشه. ( ناظم الاطباء ).آلتی برای شکستن و کندن که دو سر آهنین دارد،سری تبر است برای شکستن هیمه و غیره و سری تیشه است برای تراشیدن چوب یا کندن زمین. رجوع به تبر و تیشه شود.
تبر تیشه
فرهنگ فارسی
قسمی از تبر مانا به تیشه آلتی برای شکستن و کندن که دو سر آهنین دارد.
جمله سازی با تبر تیشه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چون تبر تیشه با همه عملی میزنی زیر و می بری زبری
