لغت نامه دهخدا
تباهی پذیر. [ ت َ پ َ ] ( نف مرکب ) تباهی پذیرنده. فناپذیرنده. تباهی گیرنده:
تباهی بچیزی رسد ناگزیر
که باشد بگوهر تباهی پذیر.اسدی.رجوع به تباه و تباهی و دیگر ترکیب های تباه و تباهی شود.
تباهی پذیر
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱- فساد پذیر. ۲- فنا پذیر.
جمله سازی با تباهی پذیر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تباهی به چیزی رسد ناگزیر که باشد به گوهر تباهی پذیر
