لغت نامه دهخدا
تب گرفته. [ ت َ گ ِ رِ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) تب دار. محموم. کسی که گرفتار تب شده باشد:
گر خلافش به کوه درفکنی
کوه گیرد چو تب گرفته گداز.فرخی.|| لرزان از تب. ( ناظم الاطباء ).
تب گرفته. [ ت َ گ ِ رِ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) تب دار. محموم. کسی که گرفتار تب شده باشد:
گر خلافش به کوه درفکنی
کوه گیرد چو تب گرفته گداز.فرخی.|| لرزان از تب. ( ناظم الاطباء ).
تب دار کسیکه گرفتار تب شده باشد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ز تاب مهر سوزان تب گرفته چو کبگی باز در مخلب گرفته
💡 گر خلافش بکوه در فکنی کوه گیرد چو تب گرفته گداز