تاریک میغ

لغت نامه دهخدا

تاریک میغ. ( اِ مرکب ) میغتاریک. ابر سیاه. ابر تیره. ابر تاریک:
پلارک چنان تاخت از روی میغ
که در شب ستاره ز تاریک میغ.نظامی.

( اسم ) ابر تاریک ابر سیاه.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 شه شرق ار که بر آهیخت تیغ ستاره فروشد به تاریک میغ

💡 ایا آفتاب درخشان دریغ که پنهان شدی زیر تاریک میغ

💡 به شمشیر بستانم از کوه تیغ عقاب اندر آرم ز تاریک میغ

💡 همی گفت کای پادشاهی دریغ که ماهت نهان شد به تاریک میغ

💡 بگیرید راهش چو تاریک میغ بدو حمله آرید با تیر و تیغ